Czytelniaku drogi w ręce Twe świadom oddaję narzędzie potęgi wielakiej, wszak możesz tu wpisywać co sie Tobie tylko zachcieć może. A naści publicznie zelżyc mnie możesz, a takoż i pochwałę Twę przyjąć zmuszon będę. Zasiądź przeto gościu mój miły za klawikordem i co w duszy Twej pogrywać raczy przelej szczerością wpierw słowa swe ubrane troskliwie. Nie oszczędź mnie, nie oszczędź innych, w dysputy się wdaj, bylebyś tylko obrażać nie zechciał innych. Zważ iż słowo potęgą wielką stać się może i krzywdę jakowąś też komuś wyrządzić czasamy raczy. Wpierw jednak zapoznaj się z regułami tym miejscem panującymi, wszak potom je ustalił. Na kulturę słowa Twego się zdaję, ufny iż nadszarpywać nijak jej nie będziesz.